با تقاضای فزاینده برای تغذیه گیاهی، پروتئین گیاهی به انتخاب ایده آل در میان مواد تشکیل دهنده فرمول های متعدد تبدیل شده است. برای تشخیص کیفیت پودر پروتئین گیاهی، می توان جنبه های زیر را در نظر گرفت:
1. شاخص های اصلی کیفیت
محتوای پروتئین: پروتئین های گیاهی مختلف مقادیر پایه مشخصی دارند (پروتئین سویا بیشتر یا مساوی 90 درصد، پروتئین نخود بزرگتر یا مساوی 80 درصد، پروتئین برنج بیشتر یا مساوی 70 درصد). روش Kjeldahl برای آزمایش برای جلوگیری از تداخل نیتروژن غیر پروتئینی ترجیح داده می شود. محتوای پروتئین کم به معنای نسبت ناخالصی بالا است که کارایی محصولات نهایی را مختل می کند.
خلوص و ناخالصی: محتوای خاکستر کمتر یا مساوی 6٪ (میزان خاکستر بالا نشان دهنده ناخالصی های معدنی بیش از حد است). محتوای رطوبت کمتر یا مساوی 8 درصد (محتوای رطوبت بالا باعث ایجاد کیک و خراب شدن می شود). هیچ عنصر غیر هدفی مانند نشاسته یا لاکتوز (برای پروتئین گیاهی خالص) نباید شناسایی شود.
محدودیت های ایمنی: فلزات سنگین (سرب کمتر یا مساوی 0.1mg/kg، آرسنیک کمتر یا مساوی 0.05mg/kg)؛ میکروارگانیسم ها (تعداد کل باکتری ها کمتر یا مساوی 104CFU/g، کلیفرم ها کمتر یا مساوی 10CFU/g، سالمونلا قابل تشخیص نیست). بقایای آفت کش ها باید با استانداردهای اتحادیه اروپا EC 396/2005 یا FDA ایالات متحده مطابقت داشته باشد. عدم رعایت-خطرات نظارتی برای محصولات مشتریان به همراه دارد.
2. خواص فیزیکی
ظاهر: پودر با کیفیت{0}بالا، یکنواخت و ریز، بدون کیک یا ناخالصی های قابل مشاهده (به عنوان مثال، بقایای الیاف، لکه های تیره)، با ویژگی های مواد اولیه مطابق رنگ (سفید شیری/زرد کم رنگ برای پروتئین نخود، زرد کم رنگ برای پروتئین سویا؛ رنگ تیره ممکن است نشان دهنده دناتوره شدن پروتئین به دلیل گرم شدن بیش از حد در طول پردازش باشد).
حلالیت و پراکندگی: 10 گرم پودر را در 100 میلی لیتر آب گرم (30-40 درجه) حل کنید. محلول باید به طور یکنواخت بدون بارندگی یا طبقه بندی آشکار معلق شود. حلالیت ضعیف هزینه های پردازش مشتریان را افزایش می دهد و منجر به طعم بد محصولات نهایی می شود.
بو و طعم: باید رایحه ذاتی ملایمی داشته باشد (مثلاً طعم لوبیا برای پروتئین نخود، عطر برنج برای پروتئین برنج)، عاری از ترشی، سوزش یا بوی ماهی، بدون بافت شن. بوی تند-معمولاً ناشی از فساد مواد خام یا فرآوری معیوب است.
3. قابلیت ردیابی، فناوری و صدور گواهینامه
قابلیت ردیابی مواد خام: برای اطمینان از منابع قابل کنترل، جزئیات پایه کاشت (به عنوان مثال، پایه نخود به دور از آلودگی صنعتی)، استانداردهای برداشت (به عنوان مثال، غیر{4}}GMO یا سویای ارگانیک) و کدهای ردیابی دسته ای را درخواست کنید.
فناوری تولید: پودر پروتئین گیاهی با کیفیت بالا- عمدتاً از طریق استخراج-در دمای پایین (مثلاً حلکردن{4}در دمای پایین، فناوری جداسازی غشایی) تولید میشود که دنچراسیون پروتئین را به حداقل میرساند و تغذیه و عملکرد را حفظ میکند. پردازش در دمای بالا به راحتی به ساختار پروتئین آسیب می رساند و عملکرد را مختل می کند.
گواهینامههای شخص ثالث: اولویتبندی مواد اولیه با گواهیهای سیستم مدیریت ایمنی مواد غذایی ارگانیک، غیر{1}GMO، حلال/کوشر و ISO22000، که الزامات دسترسی به بازار کشورها/مناطق مختلف را برآورده میکند و خطرات صادراتی را برای محصولات مشتریان کاهش میدهد.